నీ వెఱ్ఱి గాని ..

కుంపట్లో కాలుతున్న బొగ్గుకైనా చిగురు రాగలదు
కానీ, కుల పురుగుల మనసుల్లో మాత్రం పశ్చాత్తాపం కలుగదు.
ఆవిరి చిమ్ముతూ ద్వేషాన్ని మరిగించే కర్కశ కాష్టిక్ కుండలు వీళ్ళ గుండెలు!
ఆస్తుల అయస్కాంత ప్రహరీలల్లో బందీలైన కూపస్తు వంశోద్ధారకులు!
వీధిలోకి పోయి వాస్తవమేంటో చూద్దామంటే నాన్నగారు తిడతారు!
జాలి పడటం పురుష లక్షణం కాదని తాతగారు కోప్పడతారు.
మార్కెట్టులో మాటకారితనం చూపకపోతే మావగారు పిల్లనియ్యరు..
పెరట్లో కప్పెట్టిన కోడి పెంటలోని పురుగుల్లాంటి పరాన్నభుక్కు జీవులు!
రక్తసంబంధం అనే primal instinctని మించి ఎదగలేని కుంచిత మనస్కులు..
వీరిలో మానవత్వం చిగురించేనా,
వీరికి వివక్ష అంటే అర్థ మయ్యేనా,
వీరొచ్చిప్పుడు దేశాన్ని ఉద్ధరించేనా!

మార్కెట్ వీధిలో

మార్కెట్ వీధిలో..
తప్పులన్నీ క్షమించబడతాయి
అన్ని నేరాలు కప్పివేయబడతాయి
..
ఘోరం, ఖూనీ, దోపిడీ,
దౌర్జన్యం, అన్యాయం,
కుట్ర, కట్టుకథ, నిర్దాక్షిణ్యం,
అన్నీ ఆమోదించబడతాయి
పూజించబడతాయి, దీవించబడతాయి
..
ప్రతిభావాద దీపాల చీకట్ల క్రింద
పొట్టలుకొట్టే విద్య పట్టాదారులు
సూట్లు వేస్కొని సంచరిస్తారు
అర్థంకాని భాషలో గార్గోయిల్స్ లా మొరుగుతారు
జనాల కళ్ళల్లో confetti కొడతారు
..
వీధినంతా అజ్ఞానపు పొగ వ్యాపించింది
లౌడ్ స్పీకర్లలో అబద్ధం మారుమోగుతుంది
పులిసిన గాలి పీలుస్తూ బ్రతుకుతున్న
మానవ యంత్రాలకు ఆకలవుతుంది,
సైతాను నాలుక తలలో తొలుస్తుంది,
అద్దె చూలులో పురుడు పోసుకున్న బిడ్డను చూసి
మార్కెట్ తన కార్నివోరస్ పళ్లతో ఇకిలిస్తుంది
తళుకుబెళుకు మెరుపుల ఆర్భాటం మధ్య
మార్కెట్ వీధుల్లో మరొక సాయంత్రం గడుస్తుంది.

పోలీసు

“మాలోని మనిషివే మా మనిషివే నువ్వు, 

పొట్టకూటికి నీవు పోలీసువైనావు” 

----

ఆనాడు దొర డాయర్ చెప్తే తోబుట్టువుల

మీదే తూటాలు పేల్చిన కెరీరిష్టువు, 

ఇంద్రవెల్లిలో నిరాయుధుల్ని చెండాడిన కర్మబద్ధుడవు!

ఎన్నలేనన్ని ఎన్కౌంటర్లు చేసిన ఎండిన హృదయం కలవాడవు!

రాజకీయ చదరంగంలో కుందేలు లాంటి బంటువు,

హుకుం అందితే చాలు .. 

గ్రద్ద గోటివి అయిపోతావు,

పాము కోర వయిపోతావు, 

ఇనుప చువ్వ వయిపోతావు,

లాఠీ వయిపోతావు!

అయినా అందరితో పాటు నువ్వూ మార్కెట్ బాధితుడవు, 

అందుకే చిల్లర కోసం చంపుకుతింటావు.

చలి చీమల పట్ల కాలుడవవుతావు!

బడా చోరులకు బంట్రోతువు!

సాహేబు గారి దొడ్డిలో పూల మొక్కకి నువ్వు రక్షకుడవు,

మెరిసే ఈ భూటకపు ఉపరితలానికి అనువైన కాపువు,

దొరగారి డబ్బుసంచులకు చవకైన చౌకీదారువు!

నిట్టూర్పు - 1

నా చిన్నప్పటి విద్యాభ్యాసమంతా చదువుల కొట్టుల్లోనే సాగింది. చదువుల కొట్టులంటే నా ఉద్దేశ్యం ప్రయివేటు విద్యాసమస్థలని. 1997లో నేను ఏడవ తరగతికి రావటంతో నన్ను కాస్త పెద్ద కొట్టుకి తోలారు, అక్కడ B అనే మందలో కూర్చోబెట్టారు. అక్కడ సహాధ్యాయులందరు ఎంగిలీసులో మాట్లాడేస్తూ, సాక్సులు-షూసులు వేసుకొని, ఫేక్ టైలు మెడకు కట్టుకొని, అట్టలేసున్న పుస్తకాల మీద సూపర్ హీరో లేబుల్ స్టిక్కర్లు అంటించుకొని, మిక్కీ మౌస్ కంపాస్ బాక్సులుతో, WWF హీరోల స్టిక్కర్ల exchangingలో వింతగా కనపడ్డారు. వింతకీ - గొప్పకీ ఆశ్చర్యపోవడం తప్ప వేరువేరుగా స్పందించడం తెలియని రోజులవి. క్లాసు రూములో బిక్కు బిక్కుమంటూ కూర్చున్న నా దగ్గరికి కొంత మంది పిల్లలు వచ్చారు. అందులో తేజా అనే boy "ఒరేయ్, నీకు క్లాస్ లో ఏ రాంక్ వస్తది?" అని అడిగాడు. మాటలో బోలెడంత కాన్ఫిడెన్సు! నాకేం చెప్పాలో తెలీలేదు - ఫస్టు రాంక్ వస్తుందని అబద్ధాలు చెప్పాను. "అయితే నువ్వు నాకు పోటీ!" అని boy వెళ్ళిపోయాడు. నాకు ఏమనుకోవాలో అర్థం కాలేదు. ఏమనుకొని ఉండాల్సిందో ఆలోచిస్తే ఈనాటికి అర్థం కాదు!

వాస్తవానికి ఆరవ తరగతి పాస్ అయ్యేనాటికి వార్షిక పరీక్షల్లో ఏం ర్యాంకు వచ్చిందో అమ్మతోడు నిజంగా నాకు గుర్తులేదు. కానీ అంతవరకు కొట్టులో ఆహ్లాదంగా నేర్చుకున్న అనేకానేక విషయాలు తెలుసునన్న విషయం మాత్రం బాగా గుర్తుంది.

Rectilinear propagation of light తెలుసు,

variable arithmetics తెలుసు,

కెమిస్ట్రీలో elementకి compoundకి వ్యత్యాసం తెలుసు,

plains and plateaus గురించి తెలుసు,

నిజానికి సోక్రటీసు కథ కూడా అప్పటికి తెలుసు!

అన్నిటికంటే స్పష్టంగా ఎకనామిక్స్ లో చదువుకున్న law of diminishing marginal utility తెలుసు. నాకు బాగా గుర్తు 1996లో, కాకినాడలో, ఈశ్వర్ నగర్లో, మోహన్ కాన్వెంట్ అనే ఒక కొట్టులో ఆరవ తరగతి గదిలో మధ్యాహ్నం వేల సోషల్ క్లాసులో ఒక టీచరు ఎకనామిక్స్ మొదటి పాఠం చదువుతూ "human wants are unlimited" అని (వాచక పుస్తకం నుంచి నేరుగా చదివి) ఆరంభించింది. ఆ వాక్యం విన్న కాసేపటివరకు నాకు కాలం ఆగిపోయినట్టే అనిపించింది. ఆ రోజు సాయంత్రం ఇంటికి పోయికూడా ఆ వాక్యాన్ని గురించే ఆలోచించడం నాకు ఇంకా గుర్తుంది. ఇంగ్లీషులో ట్రోజన్ వార్ సప్లిమెంటరీ పుస్తకంలో తరచి తరచి చదివిన గ్రీకు దేవతల గురించి, ఆచిల్లెస్, ఉలిస్సెస్ లాంటి వీరుల గురించి తెలుసు. హేరా, ఆఫ్రొడైట్, ఆతెన దేవతలు ఆపిల్ పండుకోసం పెట్టుకున్న పోటీ ఏకంగా యుద్ధానికే దారి తీసిందని ఆశ్చర్య పోవటం కూడా తెలుసు. అప్పటికి నా వయసు పదకొండు. టెక్స్టు పుస్తకాల్లోని ఆదర్శాలకు స్పందిస్తూ పెరుగుతూ వస్తున్నా కౌమార బాలున్ని. అందానికి, సంగీతానికి స్పందించడమే అప్పటికి నేను ఎరుగుదును గాని, ఈ ర్యాంకింగ్ సిస్టం ఏంటో ఆనాడు అర్థం కాలేదు, ఇప్పటికీ అర్థం కాలేదు. మనిషికి మనిషికి మధ్య ఈ పోటీ దేనికో ఇరవై మూడు సంవత్సరాల తర్వాత కూడా నాకు ప్రశ్నగానే మిగిలిపోయింది. సంపాదించుకున్న జ్ఞానానికి కొలమానాలు పెట్టుకొని వాటిని మెడలో వేలాడేసుకొని, బ్రతికుండడానికి అరహత చూపించుకుంటూ, ఋజువు చేసుకుంటూ, నటిస్తూ భయపడుతూ, భయపెడుతూ కాసులు పోగేసుకొని బ్రతికి చచ్చే ఈ నాగరిక జీవితానికి ఎందుకో ఇంత హైపూ? Primordial soup లో యాదృచ్చికంగా కదిలిన ఆ మొదటి ఏకకణ జీవీకే తెలియాలి ఈనాడు మనుషులు చేరుకున్న ఈ దశని గురించి!

ఈ మధ్యనే నేను ఒక కొత్త కొట్టులో సహాయ ఆచార్యుడిగా కొలువులో చేరాను. జాయిన్ అయిన రెండో రోజు భోజనాల గదిలో సహాధ్యాపకులు/ఆచార్యులు నన్ను చూసీ చూడగానే ఎక్కడ నుంచి పీహెచ్డీ? ఎక్కడ నుంచి పీహెచ్డీ? ఎక్కడ నుంచి మాస్టర్స్? అని అడిగి నా విలువని అంచనా వేయటం మొదలెట్టారు. "జీవితమో గిరిగీసిన సున్నా!" అనుకున్నాను.

కేయాస్

ఈ దేశంలోని ప్రజలని చూడు!
నుదుర్లు చిట్లిన ముఖాలను చూడు
జారిన జవసత్వాలనూ,
కలలు ఇంకిన గాజు కళ్ళనూ,
వంగిపోయిన నడుములూ, ఎండిపోయిన పెదాలనూ చూడు
బెణికిన కాళ్ళనూ, చచ్చిన కోర్కెలను, కుళ్ళిన ఆత్మలను ..
వీధంతా తెగి పడియున్న నాల్కలనూ,
అరవలేని గొంతుకులను, కదల్లేని యువకులనూ,
గర్భాల్లో వణుకుతున్న పిండాలనూ చూడు
కన్నవాళ్ళ మీద క్రోధంతో హర్తాళ్ చేస్తున్న శిశువుల ఏడ్పులు విను
కారుతున్న చీమిడి ముక్కులను చూడు
చుట్టూ మూగిన రక్కసి ఈగలను చూడు
మెదళ్లను తొలుస్తున్న భయాలను,
పరలోక పీడకలలో వణుకుతున్న భక్తులను,
ఆలోచించలేని అర్భక మూకలనూ చూడు
పేలవమైన వాళ్ళ నినాదాలు విను
కులభూతం చేస్తున్న స్వైరవిహారం చూడు,
కులరధాన్ని కాళ్ళరిగేలా లాగుతున్న దళిత-బహుజనులను చూడు,
దోమకన్నా, చీమకన్నా ఏ మాత్రం మెరుగుకాని వీరి జీవితాదర్శాలను చూడు.

-----

బాగుపడిపోయిన పెద్దోళ్ళని చూడు!

పెట్టి పుట్టుకున్న వాళ్ళ కర్మబలం చూడు!

వాళ్ళ కళ్ళల్లోని కామం చూడు, కుట్ర చూడు,
అందమైన రిఫైన్డ్ accent విను.
అమాయకంగా చేసే వారి అన్యాయాలు చూడు, 

మాటల్లోని అసహనం విను, 

లెక్కతప్పని వారి జీవిత గమనాలని చూడు,
అందమైన so called సొగసు చూడు,

నడకలోని bounce గమనించు!

వాళ్ళ రాజకీయ చతురత చూడు,

కరడుగట్టిన వాళ్ళ పట్టుదల చూడు,

అందమైన అబద్ధాలు చూడు,

Subscription తీసుకొని HDలో చూడు!
------

ఈ దేశంలో గొడ్డలికీ, కొడవలికీ తుప్పు పట్టింది,
చరిత్ర చచ్చి భూతాల్లో కలిసిపోయింది,
పళ్లూడిన ముసలి ధర్మదేవత నిద్ర నటిస్తోంది,
బతుకు బజారు పాలైంది.

పైసలుంటే కొను, లేకుంటే చావు - నాలుగు వైపులా ప్రచారం వినిపిస్తోంది.

ఫాసిజం వస్తోంది.

ఆకాశమంతా చస్తున్న జనాల అరుపులు ఉరుముతాయి,

మీడియా కప్పలు ఉత్సాహంతో బెకబెక మంటాయి,
మితవాద మిడతలు క్షుద్రమంత్రాలు వినిపిస్తాయి, 
ఏ కాగితం చుసినా దాని మీద ఒక అసత్యం రాసి ఉంటుంది,
ఏ గొంతుని కదిపినా భయంతో ఉలిక్కిపడుతుంది,
లేదంటే దయ్యంలా వికటహాసం చేస్తుంది!
అసత్యపు ప్రచారాల రణరొదలో అరిచి అలసి ఎండిన గొంతుకలు ఇంకిపోతాయి, 
చచ్చిపోతాయి, అగరొత్తుల్లా ఎగిరిపోతాయి,
దిగంతాలకవతల పిశాచగణాలు చేపట్టిన రహస్య యజ్ఞం నుంచి లేస్తున్న ద్వేషపు కావిరి ఆకాశాన్ని అలుముకుంటోంది,
భయంకర భయానక ఫాసిస్ట్ కారుమేఘం ఆకాశమంతా ఘనీభవిస్తోంది.
ఆమ్లాన్ని వర్షించబోతోంది. ఆపై ఈ దేశంలో కూర్చొని బొంచేసే వాడి చేతిలోని ప్రతి ముద్ద రక్తం వాసన వస్తుంది.

నవ్వుల పువ్వుల వసంతాల వెన్నల రాత్రుల కుసుమపరాగాల సౌరభానందంలో మునిగిపోయి,
ఎగువ మధ్యతరగతి కుటుంబ సుఖజీవన స్వప్నావస్థనే నిజమనుకొని శాశ్వతమనుకొని పరవశిస్తూ..
GOT మరియు Avengersల రంగుల వెలుగులతో కప్పబడిన కళ్ళతో
ఎప్పుడో ఒకసారి ఊసిపోక వార్తాపత్రికలు తిరగేసే
సుఖజీవన కాముకుల కళ్ళకి గబుక్కున గోచరించదీ సత్యం! వినిపించదీ ఘోరం!

జర్మనీలో గత శతాబ్దంలో..
హిట్లర్ ప్రజాస్వామికంగా ఎదుగుతున్న తరుణంలో అక్కడి ఎగువ మధ్యతరగతి సామజిక వర్గానికి చెందిన అనేక చదువరులు "మనదాకా వచ్చినప్పుడు సంగతి కదా .." అని కాళ్ళు తన్ని నిద్రించిన వారే. శుష్క వేదాంతం మాట్లాడిన సుఖజీవన కాముకులే! వాళ్ళ స్వార్థానికి ఫలితంగానే ప్రపంచంలోని మనిషిగా పుట్టిన ప్రతి ఒక్కడు సిగ్గుపడాల్సినంత ఘోరమైన పర్యవసాలకు హిట్లర్ నియంతృత్వ పాలన కారణం అయింది. ఒక చారిత్రిక తప్పిదం ఒకసారి జరిగితే అది పొరపాటు. మళ్ళీ జరిగితే అది మహా పాపం.

ఫాసిజం ఉనికిని ఆదిలోనే గుర్తించటానికి కళ్ళకి కాస్త చరిత్ర తెలిసుండాలి. చరిత్రలో ఎప్పుడైనా ఎక్కడైనా ఫాసిజం ఒక నియంత పోలికలున్న వ్యక్తి కేంద్రంగానే వ్యాపిస్తుంది. ఇది కాలాతీత సత్యం. చాతనైతే చరిత్ర చదివి చావండి. లేకపోతే నెట్ఫ్లిక్ లో మునిగి ఏడవండి.

నాయక!

ఒకానొక రోజు ఉదయం అద్దంలోకి తొంగిచూస్తే..

నాయకత్వం మూర్తీభవించిన ఒక వ్యక్తి నీకు అనూహ్యంగా కనిపించవచ్చు,
అదే ఆరంభం! 

ఆ రోజునుంచి నీ పోలికలుగల మార్గదర్శకుల కోసం నీ కళ్ళు వెతుకుతాయి,
నువ్వు చెప్పాలనుకొని చెప్పలేకపోయిన మాటలు,
వినాలనుకొని వినలేకపోయిన సత్యాలు,
రాయాలనుకొని రాయలేకపోయిన సాహిత్యాలు,
వాటికవే స్పష్టమైన ఆలోచనలుగా నిన్ను వెతుక్కుంటూ వస్తాయి.
ఆదర్శాలను నువ్వు వెతుక్కుంటూ వచ్చావో,
ఆదర్శాలే నిన్ను తరుముతూ వచ్చాయో .. రెంటికి భేదం కనపడదు.

గుండెనిండా బరువైన బాధ్యత తెలుస్తుంది
ఆలోచన పదునెక్కుతుంది.. ఆవేశం ఎరుపెక్కుతుంది,
ఒంటరితనం, మౌనం, సిగ్గు, బిడియం, భయం, మొహమాటం..
ఇవేమి తెలియని అద్భుత చైతన్యం నిన్ను కదిలిస్తుంది, మాట్లాడిస్తుంది,
నువ్వు గర్జిస్తావు, పిడికిలి బిగించి అరుస్తావు,
ప్రశ్నిస్తావు, అరిపిస్తావు, వణికిస్తావు,
నువ్వు ఒకడివి కావనీ, సమూహ శక్తివని అపరోక్షానుభూతితో తెలుసుకుంటావు,
భౌతిక ప్రపంచం తనను తానూ మార్చుకోవాలని పూనుకుంది,
ఆ ఆవేశాన్ని వెలియిడ నిన్ను ఎంచుకున్నది, నువ్వు కదులుతావు, కదిలిస్తావు,
వంచుతావు, విరుచుతావు,
పేరుస్తావు, నిర్మిస్తావు,
ఒక చేత్తో ధ్వంసం చేస్తావు, మరో చేత్తో మొక్క నాటుతావు ..
ఒక చేత్తో పీక పిసికి నులిమేస్తావు, మరోచేత్తో ఆకాశంలో ముగ్గులేస్తావు,
నిన్ను అనుమానంగా చూసే కళ్ళు పదివేలు,
నీకై ఆశగా చూసే కళ్ళు పది కోట్లు!
ఆవులిస్తే నువ్వు బ్రతికిన పీనుగవు,
గాండ్రిస్తే నువ్వే ప్రజల నాయకుడవు.

దేశాన్ని ఉద్ధరిస్తున్న సైన్సు మేధావులు

ఈ దేశంలో సైంటిస్టులు (అని చెప్పుకొనే వాళ్లలో ఎక్కువ శాతం మంది) ఈ దేశానికీ ఇక్కడి ప్రజలకీ చేస్తున్న ద్రోహం అంతా ఇంతా కాదు.

ఒకడేమో ఇంటర్నేషనల్ లెవెల్ రీసెర్చ్ అంటూ గాల్లో తేలుతుంటాడు, భూమ్మీద కాలు ఆనిస్తే కాలు బెణుకుతుందని భయమంటాడు;
ఇంకొకడు ఇతిహాసాల్లోనే సర్వస్వం ఉందని మెడిటేషన్ లోకి పోతుంటాడు;
మరొకడైతే "ప్రవృత్తి వేరు వృత్తి వేరు" అని ఒక చేత్తో రీసెర్చ్ ఊడపీకి ఇంకో చేత్తో గోమూత్రం తాగి గుటకేస్తాడు; 
ఇంకొకడు వెకిలిగా నవ్వుతుంటాడు;
మరొకడు గర్వంగా నవ్వుతుంటాడు;
మరొకడు ఇండియాలో రీసెర్చ్ చేయటానికి అవకాశం లేదంటాడు;
ఇంకొకడు 'నాకేంటీ?' అంటాడు!
- ప్రతివాడు ఉద్ధండ పండితుడే, ప్రతివాడు మహానుభావుడే, ప్రతి ఒకడు శాస్త్రాన్ని ఔపాసన పట్టేసిన జ్ఞాన గణే .. 'నువ్వు కూర్చుంటున్న భవనం కట్టిన కూలివాణి పిల్లాడికి నువ్వు చేసే పనికొచ్చే పనేంటీ?' అని అడిగితే మాత్రం వెధవల్ని చూసినట్టు చూస్తాడు, పురుగు లెక్క తీసిపారేస్తాడు, "థట్ ఈజ్ నాట్ మై జాబ్" అని ఇంగ్లీషులో కోపగించుకుంటాడు, లేదంటే సంస్కృతంలో శపిస్తాడు!

అడుగడుగునా కనిపిస్తున్న పేదరికం, అజ్ఞానం, సామాన్యుడి దుర్భర జీవనస్థాయి ఆలోచనాస్థాయి చూసి ఈ సైంటిస్టులు, మేధావులూ చలించరు. జనాలు చస్తున్నా వీళ్ళ సైన్సుతో వచ్చి వీళ్ళు ఆదుకొనేదేదీ ఉండదు. దేశంలో ప్రాథమిక విద్య నాశనం అవుతున్నా నామ మాత్రం నిరసించరు, ప్రభుత్వాలు చేసే నిర్హేతుకమైన మూర్ఖమైన చర్యలని వీళ్ళు వ్యతిరేకించరు, కనీసం విమర్శించరు. తమతమ జీవితాలు బాగున్నంత కాలం, తమతమ జీతాలు వస్తున్నంత కాలం, పలుకుబడి పెరుగుతున్నంత కాలం, vanity వ్యాపిస్తున్నంత కాలం, EMI లెక్కలు సరిపోతున్నంత కాలం .. సమాజం అనేది ఒకటుందనీ అది తగలబడుతోందని, జనాలు మూఢత్వంలో మునిగి ఛస్తున్నారని, ఏడుస్తున్నారని, ఏదో ఆశతో అమాయకంగా చూస్తున్నారని వీళ్ళకి కనపడదు.

ఆలోచనని మధించి సమాజానికి జ్ఞానం పంచిపెట్టిన మహానుభావులూ, త్యాగమూర్తుల పరంపరలోని వాళ్లమని చెప్పుకొనే వీళ్ళు నిజానికి సమాజాన్ని మధించి వెన్న తోడుకుంటున్న దర్జా intellectual దొంగలు! వీళ్ళ పుణ్యమాన విద్య చస్తుంది. వైద్యం చస్తుంది. వ్యవసాయం చస్తుంది. కష్టజీవి నైపుణ్యానికి, ప్రాణానికి విలువ చస్తుంది. కొండపల్లి బొమ్మకి సొంత నైపుణ్యం జోడించి imported machine మీద 3D ప్రింటింగ్ చేసి foriegn వెళ్లి చూపించొస్తానంటాడు ఈనాటి మేధావి. కౌరవులు టెస్ట్ ట్యూబ్ బేబీలనేది ఋజువు అవసరంలేని సత్యం అంటాడు ఇంకొంచెం పెద్ద మేధావి. 'మరి మాతృభాషలోకూడా మూడు ముక్కలు మాట్లాడలేకపోతున్న ఈ తరం సామాన్య విద్యార్థుల అవస్థ మాట ఏమిటీ?' అని అడిగితే privitization, globalization, corporetization and competition are real solutions - అని సెలవిస్తాడు అదే తానులో ముక్కైన ఇంకొక మహామహా మేధావి.

సొంత లాభం చూసుకోకుండా పోరాడుతున్న ప్రజా సంఘాలు, జన విజ్ఞాన వేదిక లాంటి సైన్సు ప్రచార సంస్థలూ చేస్తూ వస్తున్న శ్రమవల్లనే కాస్తో కూస్తో ఈనాడు జనబాహుళ్యంలో సైన్సుపట్ల అవగాహన కదులుతుంది. వీళ్ళ సేవకే సమాజం నిజంగా ఋణపడి ఉంది. విద్యావ్యవస్థని హైజాక్ చేసి హై లెవెల్ థింకింగ్ లో విహరిస్తూ, విద్య వ్యాపారంగా మారిపోతుంటే హృదయం లేకుండా చూస్తూ కూర్చునే మేధావి వర్గాని కయితే కాదు.

ఇతివృత్తం: https://www.theweek.in/news/india/2019/01/04/del55-vc-kauravas.html

తెలుగులో వందేమాతరం

([సంస్కృతంలో] శుభ్రం = తెలుపు, జ్యోత్స్న = వెన్నల, యామిని = రాత్రి, ద్రుమం = చెట్టు, దళం = కొమ్మ, సస్య = మొక్క) "శుభ్రజ్యోత్స్న పులకిత యామిని" తెల్లటి వెన్నెలతో మెరిసే రాత్రి వంటి దానవు .. "ఫుల్లొ కుసుమిత ద్రుమ దళ శోభిని" పూలు పూచిన చెట్టు కొమ్మవంటి అందము కలదానవు .. "సుహాసిని, సుమధుర భాషిణి" అందమైన నవ్వు కలదానవు, చక్కటి నుడి పలికెడి దానవు .. "సుఖదాం, వరదాం మాతరం" సుఖాన్ని వరంగా పొందిన దానవు "వందేమాతరం" అమ్మా నీకు మ్రొక్కెద! "సుజలాం, సుఫలాం, మలయజ సీతలాం, సస్యశ్యామలాం" మంచి నీరు, పండ్లూ, చల్లటి గాలి, చిక్కటి మొక్కలతో నిండినదానవు, "వందేమాతరం" అమ్మా నీకు మ్రొక్కెద! ------------------------ బంకించంద్ర, దుర్గా మాతని ఆరాధిస్తూ రాసుకున్న కావ్యంలోని ఒక ముక్క ఇది. క్రమేపి జాతీయగేయంగా మార్చబడింది.
ఆ మధ్య వాడెవడో తలకి మాసిన దేశభక్తుడు జాతీయగేయం పాడబూని "సునామి బినామీ" అనుకొంటూ ఆముదం గింజలు నమిలి అజీర్తి చేసి కక్కుకుంటున్న అడ్డగాడిదలాగా కూస్తున్న వీడియో చూసాను. కొందరు విరేచనం వచ్చినా దేశభక్తి వచ్చినా ఆపుకోలేరు. వాళ్ళ హావా నడుస్తోందీనాడు. సంస్కృతం విని దాన్ని తెలుగు అనుకోవటం, సంస్కృతం నుండే తెలుగు వచ్చిందని వాళ్ళని వాళ్ళు నమ్మించుకోవటం తెలుగువాళ్ళ పంధా! ఒక్క ముక్క కూడా అర్థం కాట్లేదని మనసుకి తెలుస్తూనే ఉంటుంది, కానీ "ఏమోలే కులంతక్కువ పామర జన్మ, ఎందుకొచ్చింది" అని సరిపెట్టుకుని లెంపలేసుకుంటారు. (వాస్తావనికి బెంగాలీ వాళ్ళని కూడా అక్కడి పండిత వర్గం సంస్కృతమే బెంగాలి భాష మూలం అని నమ్మించింది. పరిశీలించి చూస్తే ఈ జాడ్యం దేశమంతా పాకిపోయింది. దాని గురించి మళ్ళీ చర్చించొచ్చు.) ఈ గేయాన్ని కనీసం ఒకసారైనా అర్థం చేసుకుందామనుకొనే తెలుగు వాళ్ళ కోసం నాకు తెలిసిన కాస్త జ్ఞానాన్ని పోగేసి ఇలా తర్జుమ చేసాను. తప్పులుంటే మన్నించండి, అసలు దైవభాషని తెలుగించాలన్న ప్రయత్నమే నేరమనుకుంటే క్షమించండి.

కడవుల్

గ్రహాల చివరనున్న చిట్టచివరి గ్రహానికి అవతల అసహాయ శక్తి ఒకటి ఉన్నదంట!
మనిషికి అర్థంకాని, విడదీయరాని విడి కథయే దాని మర్మ మంట!

దానికి భయపడి, దాన్ని కనుగొని, దాన్ని స్తుతించి, ప్రాధేయపడి,
దాని కటాక్షం పొందటం మించిన దారి వేరు లేదంట!

చెయ్య తలచినదంతా ముందుగానే విధి తానే చేసి పెట్టినదంట ..
విధిని మీరదలచిన వాళ్ళ పట్ల కరుణతో కుట్ర పూని, ప్రేమతో ధ్వంసం చేసి పాతిపెట్టునంట!

గుడ్డిగా, చెవిటిగా, వెట్టిగా, వైకల్యంగా, శక్తిహీనంగా పిండాన్ని ఏర్పరచగల పవిత్ర శక్తి అంట!
కుష్టురోగం, పుట్టకురుపులు, చీముపొక్కులు, మూలశంకలు ఇవన్నీ దాని చిత్తమేనంట!
పుండుని తొలిచి బ్రతికే పురుగు పుణ్యం చేస్తే, పునీతయై పునర్జన్మం పొందవచ్చు నంట!

కోట్లకి పతులైన వారిని అతిగా బాధింపక, లాలించి పదిలముగ గతి చేర్చునంట!
కష్టజీవి కష్టాలను చలించక చూచుట, విధి సేయు విలాస మంట!

సమస్త జగత్తుని నడిపిస్తున్న ఆ పవిత్ర దైవ హస్తమే మన చేత యుద్ధములు కూడా చేయించునంట!
హత్యలు ఒనర్చి రక్తధారలు పారించిన రాజుల పుణ్యకథల యశస్సుని సర్వదా అది కాపాడునంట!

అప్పుడు 'అసురులను' చితిపిన ఆ పరాశక్తే ఇప్పుడు అణుబాంబుల చితి పేర్చి
పరదేశంలో పాపమెరుగని ప్రజలను పలహారం చేస్తున్నదంట!
పసివాణి మాంసం సమర్పించి మ్రొక్కిన ఆస్తికులకు వరములిచ్చి దీవించిన చరితగల ఆ పరబ్రహ్మమే!

నీ కన్నవారు, సొంతవారు, నీతో బంధం ఉన్నవారు, చదువు నేర్చినవారు, చదువు నేర్పెడి వారు..
అందరూ భయపెట్టగా ఆ శక్తేదో ఉందని నువ్వూ నమ్ము, ప్రశ్నించక నమ్మి మ్రొక్కు!

మునిగి మ్రొక్కు, బొట్టు పెట్టి మ్రొక్కు, గంట కొట్టి మ్రొక్కు,  హారతి ఇచ్చి మ్రొక్కు,
డప్పు కొట్టి మ్రొక్కు, మీ బుద్ధి చచ్చి చదున య్యేంత వరకు నొక్కి నొక్కి మ్రొక్కు!


------------------------------------------

కడవుల్ (கடவுள்) అంటే తమిళంలో దైవం అని అర్థం. ఆ పదాన్ని కాస్త విరిచి చూస్తే దానర్థం 'కడకి ఆవుల్' అని - అంటే 'చివరికి అవతల' - that, which is beyond the end - అని అర్థం వస్తుంది.

కమల్ హాసన్ రాసిన 'కడవుల్' అనే తమిళ కవితకు నా తెలుగు అనువాదం ఇది. వీలుకోసం ఒకటి రెండు పంక్తుల్ని తొలగించటం జరిగింది.