కేయాస్

ఈ దేశంలోని ప్రజలని చూడు!
నుదుర్లు చిట్లిన ముఖాలను చూడు
జారిన జవసత్వాలనూ,
కలలు ఇంకిన గాజు కళ్ళనూ,
వంగిపోయిన నడుములూ, ఎండిపోయిన పెదాలనూ చూడు
బెణికిన కాళ్ళనూ, చచ్చిన కోర్కెలను, కుళ్ళిన ఆత్మలను ..
వీధంతా తెగి పడియున్న నాల్కలనూ,
అరవలేని గొంతుకులను, కదల్లేని యువకులనూ,
గర్భాల్లో వణుకుతున్న పిండాలనూ చూడు
కన్నవాళ్ళ మీద క్రోధంతో హర్తాళ్ చేస్తున్న శిశువుల ఏడ్పులు విను
కారుతున్న చీమిడి ముక్కులను చూడు
చుట్టూ మూగిన రక్కసి ఈగలను చూడు
మెదళ్లను తొలుస్తున్న భయాలను,
పరలోక పీడకలలో వణుకుతున్న భక్తులను,
ఆలోచించలేని అర్భక మూకలనూ చూడు
పేలవమైన వాళ్ళ నినాదాలు విను
కులభూతం చేస్తున్న స్వైరవిహారం చూడు,
కులరధాన్ని కాళ్ళరిగేలా లాగుతున్న దళిత-బహుజనులను చూడు,
దోమకన్నా, చీమకన్నా ఏ మాత్రం మెరుగుకాని వీరి జీవితాదర్శాలను చూడు.

-----

బాగుపడిపోయిన పెద్దోళ్ళని చూడు!

పెట్టి పుట్టుకున్న వాళ్ళ కర్మబలం చూడు!

వాళ్ళ కళ్ళల్లోని కామం చూడు, కుట్ర చూడు,
అందమైన రిఫైన్డ్ accent విను.
అమాయకంగా చేసే వారి అన్యాయాలు చూడు, 

మాటల్లోని అసహనం విను, 

లెక్కతప్పని వారి జీవిత గమనాలని చూడు,
అందమైన so called సొగసు చూడు,

నడకలోని bounce గమనించు!

వాళ్ళ రాజకీయ చతురత చూడు,

కరడుగట్టిన వాళ్ళ పట్టుదల చూడు,

అందమైన అబద్ధాలు చూడు,

Subscription తీసుకొని HDలో చూడు!
------

ఈ దేశంలో గొడ్డలికీ, కొడవలికీ తుప్పు పట్టింది,
చరిత్ర చచ్చి భూతాల్లో కలిసిపోయింది,
పళ్లూడిన ముసలి ధర్మదేవత నిద్ర నటిస్తోంది,
బతుకు బజారు పాలైంది.

పైసలుంటే కొను, లేకుంటే చావు - నాలుగు వైపులా ప్రచారం వినిపిస్తోంది.

ఫాసిజం వస్తోంది.

ఆకాశమంతా చస్తున్న జనాల అరుపులు ఉరుముతాయి,

మీడియా కప్పలు ఉత్సాహంతో బెకబెక మంటాయి,
మితవాద మిడతలు క్షుద్రమంత్రాలు వినిపిస్తాయి, 
ఏ కాగితం చుసినా దాని మీద ఒక అసత్యం రాసి ఉంటుంది,
ఏ గొంతుని కదిపినా భయంతో ఉలిక్కిపడుతుంది,
లేదంటే దయ్యంలా వికటహాసం చేస్తుంది!
అసత్యపు ప్రచారాల రణరొదలో అరిచి అలసి ఎండిన గొంతుకలు ఇంకిపోతాయి, 
చచ్చిపోతాయి, అగరొత్తుల్లా ఎగిరిపోతాయి,
దిగంతాలకవతల పిశాచగణాలు చేపట్టిన రహస్య యజ్ఞం నుంచి లేస్తున్న ద్వేషపు కావిరి ఆకాశాన్ని అలుముకుంటోంది,
భయంకర భయానక ఫాసిస్ట్ కారుమేఘం ఆకాశమంతా ఘనీభవిస్తోంది.
ఆమ్లాన్ని వర్షించబోతోంది. ఆపై ఈ దేశంలో కూర్చొని బొంచేసే వాడి చేతిలోని ప్రతి ముద్ద రక్తం వాసన వస్తుంది.

నవ్వుల పువ్వుల వసంతాల వెన్నల రాత్రుల కుసుమపరాగాల సౌరభానందంలో మునిగిపోయి,
ఎగువ మధ్యతరగతి కుటుంబ సుఖజీవన స్వప్నావస్థనే నిజమనుకొని శాశ్వతమనుకొని పరవశిస్తూ..
GOT మరియు Avengersల రంగుల వెలుగులతో కప్పబడిన కళ్ళతో
ఎప్పుడో ఒకసారి ఊసిపోక వార్తాపత్రికలు తిరగేసే
సుఖజీవన కాముకుల కళ్ళకి గబుక్కున గోచరించదీ సత్యం! వినిపించదీ ఘోరం!

జర్మనీలో గత శతాబ్దంలో..
హిట్లర్ ప్రజాస్వామికంగా ఎదుగుతున్న తరుణంలో అక్కడి ఎగువ మధ్యతరగతి సామజిక వర్గానికి చెందిన అనేక చదువరులు "మనదాకా వచ్చినప్పుడు సంగతి కదా .." అని కాళ్ళు తన్ని నిద్రించిన వారే. శుష్క వేదాంతం మాట్లాడిన సుఖజీవన కాముకులే! వాళ్ళ స్వార్థానికి ఫలితంగానే ప్రపంచంలోని మనిషిగా పుట్టిన ప్రతి ఒక్కడు సిగ్గుపడాల్సినంత ఘోరమైన పర్యవసాలకు హిట్లర్ నియంతృత్వ పాలన కారణం అయింది. ఒక చారిత్రిక తప్పిదం ఒకసారి జరిగితే అది పొరపాటు. మళ్ళీ జరిగితే అది మహా పాపం.

ఫాసిజం ఉనికిని ఆదిలోనే గుర్తించటానికి కళ్ళకి కాస్త చరిత్ర తెలిసుండాలి. చరిత్రలో ఎప్పుడైనా ఎక్కడైనా ఫాసిజం ఒక నియంత పోలికలున్న వ్యక్తి కేంద్రంగానే వ్యాపిస్తుంది. ఇది కాలాతీత సత్యం. చాతనైతే చరిత్ర చదివి చావండి. లేకపోతే నెట్ఫ్లిక్ లో మునిగి ఏడవండి.

నాయక!

ఒకానొక రోజు ఉదయం అద్దంలోకి తొంగిచూస్తే..

నాయకత్వం మూర్తీభవించిన ఒక వ్యక్తి నీకు అనూహ్యంగా కనిపించవచ్చు,
అదే ఆరంభం! 

ఆ రోజునుంచి నీ పోలికలుగల మార్గదర్శకుల కోసం నీ కళ్ళు వెతుకుతాయి,
నువ్వు చెప్పాలనుకొని చెప్పలేకపోయిన మాటలు,
వినాలనుకొని వినలేకపోయిన సత్యాలు,
రాయాలనుకొని రాయలేకపోయిన సాహిత్యాలు,
వాటికవే స్పష్టమైన ఆలోచనలుగా నిన్ను వెతుక్కుంటూ వస్తాయి.
ఆదర్శాలను నువ్వు వెతుక్కుంటూ వచ్చావో,
ఆదర్శాలే నిన్ను తరుముతూ వచ్చాయో .. రెంటికి భేదం కనపడదు.

గుండెనిండా బరువైన బాధ్యత తెలుస్తుంది
ఆలోచన పదునెక్కుతుంది.. ఆవేశం ఎరుపెక్కుతుంది,
ఒంటరితనం, మౌనం, సిగ్గు, బిడియం, భయం, మొహమాటం..
ఇవేమి తెలియని అద్భుత చైతన్యం నిన్ను కదిలిస్తుంది, మాట్లాడిస్తుంది,
నువ్వు గర్జిస్తావు, పిడికిలి బిగించి అరుస్తావు,
ప్రశ్నిస్తావు, అరిపిస్తావు, వణికిస్తావు,
నువ్వు ఒకడివి కావనీ, సమూహ శక్తివని అపరోక్షానుభూతితో తెలుసుకుంటావు,
భౌతిక ప్రపంచం తనను తానూ మార్చుకోవాలని పూనుకుంది,
ఆ ఆవేశాన్ని వెలియిడ నిన్ను ఎంచుకున్నది, నువ్వు కదులుతావు, కదిలిస్తావు,
వంచుతావు, విరుచుతావు,
పేరుస్తావు, నిర్మిస్తావు,
ఒక చేత్తో ధ్వంసం చేస్తావు, మరో చేత్తో మొక్క నాటుతావు ..
ఒక చేత్తో పీక పిసికి నులిమేస్తావు, మరోచేత్తో ఆకాశంలో ముగ్గులేస్తావు,
నిన్ను అనుమానంగా చూసే కళ్ళు పదివేలు,
నీకై ఆశగా చూసే కళ్ళు పది కోట్లు!
ఆవులిస్తే నువ్వు బ్రతికిన పీనుగవు,
గాండ్రిస్తే నువ్వే ప్రజల నాయకుడవు.

దేశాన్ని ఉద్ధరిస్తున్న సైన్సు మేధావులు

ఈ దేశంలో సైంటిస్టులు (అని చెప్పుకొనే వాళ్లలో ఎక్కువ శాతం మంది) ఈ దేశానికీ ఇక్కడి ప్రజలకీ చేస్తున్న ద్రోహం అంతా ఇంతా కాదు.

ఒకడేమో ఇంటర్నేషనల్ లెవెల్ రీసెర్చ్ అంటూ గాల్లో తేలుతుంటాడు, భూమ్మీద కాలు ఆనిస్తే కాలు బెణుకుతుందని భయమంటాడు;
ఇంకొకడు ఇతిహాసాల్లోనే సర్వస్వం ఉందని మెడిటేషన్ లోకి పోతుంటాడు;
మరొకడైతే "ప్రవృత్తి వేరు వృత్తి వేరు" అని ఒక చేత్తో రీసెర్చ్ ఊడపీకి ఇంకో చేత్తో గోమూత్రం తాగి గుటకేస్తాడు; 
ఇంకొకడు వెకిలిగా నవ్వుతుంటాడు;
మరొకడు గర్వంగా నవ్వుతుంటాడు;
మరొకడు ఇండియాలో రీసెర్చ్ చేయటానికి అవకాశం లేదంటాడు;
ఇంకొకడు 'నాకేంటీ?' అంటాడు!
- ప్రతివాడు ఉద్ధండ పండితుడే, ప్రతివాడు మహానుభావుడే, ప్రతి ఒకడు శాస్త్రాన్ని ఔపాసన పట్టేసిన జ్ఞాన గణే .. 'నువ్వు కూర్చుంటున్న భవనం కట్టిన కూలివాణి పిల్లాడికి నువ్వు చేసే పనికొచ్చే పనేంటీ?' అని అడిగితే మాత్రం వెధవల్ని చూసినట్టు చూస్తాడు, పురుగు లెక్క తీసిపారేస్తాడు, "థట్ ఈజ్ నాట్ మై జాబ్" అని ఇంగ్లీషులో కోపగించుకుంటాడు, లేదంటే సంస్కృతంలో శపిస్తాడు!

అడుగడుగునా కనిపిస్తున్న పేదరికం, అజ్ఞానం, సామాన్యుడి దుర్భర జీవనస్థాయి ఆలోచనాస్థాయి చూసి ఈ సైంటిస్టులు, మేధావులూ చలించరు. జనాలు చస్తున్నా వీళ్ళ సైన్సుతో వచ్చి వీళ్ళు ఆదుకొనేదేదీ ఉండదు. దేశంలో ప్రాథమిక విద్య నాశనం అవుతున్నా నామ మాత్రం నిరసించరు, ప్రభుత్వాలు చేసే నిర్హేతుకమైన మూర్ఖమైన చర్యలని వీళ్ళు వ్యతిరేకించరు, కనీసం విమర్శించరు. తమతమ జీవితాలు బాగున్నంత కాలం, తమతమ జీతాలు వస్తున్నంత కాలం, పలుకుబడి పెరుగుతున్నంత కాలం, vanity వ్యాపిస్తున్నంత కాలం, EMI లెక్కలు సరిపోతున్నంత కాలం .. సమాజం అనేది ఒకటుందనీ అది తగలబడుతోందని, జనాలు మూఢత్వంలో మునిగి ఛస్తున్నారని, ఏడుస్తున్నారని, ఏదో ఆశతో అమాయకంగా చూస్తున్నారని వీళ్ళకి కనపడదు.

ఆలోచనని మధించి సమాజానికి జ్ఞానం పంచిపెట్టిన మహానుభావులూ, త్యాగమూర్తుల పరంపరలోని వాళ్లమని చెప్పుకొనే వీళ్ళు నిజానికి సమాజాన్ని మధించి వెన్న తోడుకుంటున్న దర్జా intellectual దొంగలు! వీళ్ళ పుణ్యమాన విద్య చస్తుంది. వైద్యం చస్తుంది. వ్యవసాయం చస్తుంది. కష్టజీవి నైపుణ్యానికి, ప్రాణానికి విలువ చస్తుంది. కొండపల్లి బొమ్మకి సొంత నైపుణ్యం జోడించి imported machine మీద 3D ప్రింటింగ్ చేసి foriegn వెళ్లి చూపించొస్తానంటాడు ఈనాటి మేధావి. కౌరవులు టెస్ట్ ట్యూబ్ బేబీలనేది ఋజువు అవసరంలేని సత్యం అంటాడు ఇంకొంచెం పెద్ద మేధావి. 'మరి మాతృభాషలోకూడా మూడు ముక్కలు మాట్లాడలేకపోతున్న ఈ తరం సామాన్య విద్యార్థుల అవస్థ మాట ఏమిటీ?' అని అడిగితే privitization, globalization, corporetization and competition are real solutions - అని సెలవిస్తాడు అదే తానులో ముక్కైన ఇంకొక మహామహా మేధావి.

సొంత లాభం చూసుకోకుండా పోరాడుతున్న ప్రజా సంఘాలు, జన విజ్ఞాన వేదిక లాంటి సైన్సు ప్రచార సంస్థలూ చేస్తూ వస్తున్న శ్రమవల్లనే కాస్తో కూస్తో ఈనాడు జనబాహుళ్యంలో సైన్సుపట్ల అవగాహన కదులుతుంది. వీళ్ళ సేవకే సమాజం నిజంగా ఋణపడి ఉంది. విద్యావ్యవస్థని హైజాక్ చేసి హై లెవెల్ థింకింగ్ లో విహరిస్తూ, విద్య వ్యాపారంగా మారిపోతుంటే హృదయం లేకుండా చూస్తూ కూర్చునే మేధావి వర్గాని కయితే కాదు.

ఇతివృత్తం: https://www.theweek.in/news/india/2019/01/04/del55-vc-kauravas.html

తెలుగులో వందేమాతరం

([సంస్కృతంలో] శుభ్రం = తెలుపు, జ్యోత్స్న = వెన్నల, యామిని = రాత్రి, ద్రుమం = చెట్టు, దళం = కొమ్మ, సస్య = మొక్క) "శుభ్రజ్యోత్స్న పులకిత యామిని" తెల్లటి వెన్నెలతో మెరిసే రాత్రి వంటి దానవు .. "ఫుల్లొ కుసుమిత ద్రుమ దళ శోభిని" పూలు పూచిన చెట్టు కొమ్మవంటి అందము కలదానవు .. "సుహాసిని, సుమధుర భాషిణి" అందమైన నవ్వు కలదానవు, చక్కటి నుడి పలికెడి దానవు .. "సుఖదాం, వరదాం మాతరం" సుఖాన్ని వరంగా పొందిన దానవు "వందేమాతరం" అమ్మా నీకు మ్రొక్కెద! "సుజలాం, సుఫలాం, మలయజ సీతలాం, సస్యశ్యామలాం" మంచి నీరు, పండ్లూ, చల్లటి గాలి, చిక్కటి మొక్కలతో నిండినదానవు, "వందేమాతరం" అమ్మా నీకు మ్రొక్కెద! ------------------------ బంకించంద్ర, దుర్గా మాతని ఆరాధిస్తూ రాసుకున్న కావ్యంలోని ఒక ముక్క ఇది. క్రమేపి జాతీయగేయంగా మార్చబడింది.
ఆ మధ్య వాడెవడో తలకి మాసిన దేశభక్తుడు జాతీయగేయం పాడబూని "సునామి బినామీ" అనుకొంటూ ఆముదం గింజలు నమిలి అజీర్తి చేసి కక్కుకుంటున్న అడ్డగాడిదలాగా కూస్తున్న వీడియో చూసాను. కొందరు విరేచనం వచ్చినా దేశభక్తి వచ్చినా ఆపుకోలేరు. వాళ్ళ హావా నడుస్తోందీనాడు. సంస్కృతం విని దాన్ని తెలుగు అనుకోవటం, సంస్కృతం నుండే తెలుగు వచ్చిందని వాళ్ళని వాళ్ళు నమ్మించుకోవటం తెలుగువాళ్ళ పంధా! ఒక్క ముక్క కూడా అర్థం కాట్లేదని మనసుకి తెలుస్తూనే ఉంటుంది, కానీ "ఏమోలే కులంతక్కువ పామర జన్మ, ఎందుకొచ్చింది" అని సరిపెట్టుకుని లెంపలేసుకుంటారు. (వాస్తావనికి బెంగాలీ వాళ్ళని కూడా అక్కడి పండిత వర్గం సంస్కృతమే బెంగాలి భాష మూలం అని నమ్మించింది. పరిశీలించి చూస్తే ఈ జాడ్యం దేశమంతా పాకిపోయింది. దాని గురించి మళ్ళీ చర్చించొచ్చు.) ఈ గేయాన్ని కనీసం ఒకసారైనా అర్థం చేసుకుందామనుకొనే తెలుగు వాళ్ళ కోసం నాకు తెలిసిన కాస్త జ్ఞానాన్ని పోగేసి ఇలా తర్జుమ చేసాను. తప్పులుంటే మన్నించండి, అసలు దైవభాషని తెలుగించాలన్న ప్రయత్నమే నేరమనుకుంటే క్షమించండి.

కడవుల్

గ్రహాల చివరనున్న చిట్టచివరి గ్రహానికి అవతల అసహాయ శక్తి ఒకటి ఉన్నదంట!
మనిషికి అర్థంకాని, విడదీయరాని విడి కథయే దాని మర్మ మంట!

దానికి భయపడి, దాన్ని కనుగొని, దాన్ని స్తుతించి, ప్రాధేయపడి,
దాని కటాక్షం పొందటం మించిన దారి వేరు లేదంట!

చెయ్య తలచినదంతా ముందుగానే విధి తానే చేసి పెట్టినదంట ..
విధిని మీరదలచిన వాళ్ళ పట్ల కరుణతో కుట్ర పూని, ప్రేమతో ధ్వంసం చేసి పాతిపెట్టునంట!

గుడ్డిగా, చెవిటిగా, వెట్టిగా, వైకల్యంగా, శక్తిహీనంగా పిండాన్ని ఏర్పరచగల పవిత్ర శక్తి అంట!
కుష్టురోగం, పుట్టకురుపులు, చీముపొక్కులు, మూలశంకలు ఇవన్నీ దాని చిత్తమేనంట!
పుండుని తొలిచి బ్రతికే పురుగు పుణ్యం చేస్తే, పునీతయై పునర్జన్మం పొందవచ్చు నంట!

కోట్లకి పతులైన వారిని అతిగా బాధింపక, లాలించి పదిలముగ గతి చేర్చునంట!
కష్టజీవి కష్టాలను చలించక చూచుట, విధి సేయు విలాస మంట!

సమస్త జగత్తుని నడిపిస్తున్న ఆ పవిత్ర దైవ హస్తమే మన చేత యుద్ధములు కూడా చేయించునంట!
హత్యలు ఒనర్చి రక్తధారలు పారించిన రాజుల పుణ్యకథల యశస్సుని సర్వదా అది కాపాడునంట!

అప్పుడు 'అసురులను' చితిపిన ఆ పరాశక్తే ఇప్పుడు అణుబాంబుల చితి పేర్చి
పరదేశంలో పాపమెరుగని ప్రజలను పలహారం చేస్తున్నదంట!
పసివాణి మాంసం సమర్పించి మ్రొక్కిన ఆస్తికులకు వరములిచ్చి దీవించిన చరితగల ఆ పరబ్రహ్మమే!

నీ కన్నవారు, సొంతవారు, నీతో బంధం ఉన్నవారు, చదువు నేర్చినవారు, చదువు నేర్పెడి వారు..
అందరూ భయపెట్టగా ఆ శక్తేదో ఉందని నువ్వూ నమ్ము, ప్రశ్నించక నమ్మి మ్రొక్కు!

మునిగి మ్రొక్కు, బొట్టు పెట్టి మ్రొక్కు, గంట కొట్టి మ్రొక్కు,  హారతి ఇచ్చి మ్రొక్కు,
డప్పు కొట్టి మ్రొక్కు, మీ బుద్ధి చచ్చి చదున య్యేంత వరకు నొక్కి నొక్కి మ్రొక్కు!


------------------------------------------

కడవుల్ (கடவுள்) అంటే తమిళంలో దైవం అని అర్థం. ఆ పదాన్ని కాస్త విరిచి చూస్తే దానర్థం 'కడకి ఆవుల్' అని - అంటే 'చివరికి అవతల' - that, which is beyond the end - అని అర్థం వస్తుంది.

కమల్ హాసన్ రాసిన 'కడవుల్' అనే తమిళ కవితకు నా తెలుగు అనువాదం ఇది. వీలుకోసం ఒకటి రెండు పంక్తుల్ని తొలగించటం జరిగింది.

ప్రస్తుత సమాజంలో వివక్ష

(త్వరలో రాబోయే ఒక రచనకి ముందు 'నా మాట')

ఈ రోజుల్లో అంతర్జాలంలో గాని, పుస్తక దుఖానాల్లో గానీ.. 19వ శతాబ్దపు యూరోపియన్ సామ్రాజ్యవాద ఆటగాళ్ళ చేతుల్లో పావుల్లా నలిగిపోయిన ఆఫ్రికన్ దేశాల చరిత్రలకు సంబందించిన తెలుగు సాహిత్యం పెద్దగా కనిపించదు. మన దేశ నగరాల్లో footpathల మీద Mein Kampf పుస్తకాలు విరివిగా లభ్యం అవుతుంటాయి. దీన్ని చూసి నాకు అశ్చర్యంగా ఉంటుంది. హిట్లర్ తన ద్వేషపూరిత భావజాలన్ని సమర్ధించుకొంటూ రాసిన చెత్త మీద భారతీయుల కెందుకంత ఆసక్తి? మొన్నమొన్నటి దాకా జెర్మనీలోనే అచ్చుకు నోచుకోని ఈ పుస్తకానికి మన దేశంలో ఇంత ఆదరణ ఏంటి? హిట్లర్ ఆ రోజుల్లో ఎన్నికల ప్రచారంలో భాగంగా రాసుకున్న nonsenseని చదవాలని ఏమిటంత ఉత్సాహం? ఇంకొక పక్క మన దేశంతో పోల్చుకో దగ్గ ఇతివృత్తాలు కలిగినవైన మధ్య-ఆఫ్రికన్ దేశాల భూత వర్తమాన గతుల గురించి మన తరం భారతీయులు సరిపడ అక్కరు కనబరుస్తున్నారా? నా అనుభవాన్ని బట్టి చూస్తే లేదనిపిస్తుంది. విదేశాల్లోని నివసించే భారతీయులు వారికక్కడ తారసపడే నల్ల జాతీయులతో పెద్దగా స్నేహ సంబంధాలు ఏర్పరుచుకోరు; వాళ్ళతో తమని పోల్చి చూసుకోరు. వీలైనంత వరకు శ్వేతజాతీయుల్ని అనుకరించటం; వారి గుంపుల్లో కలిసిపోడానికి ప్రయత్నించడం; వారి attention కోసం ప్రాకులాడటం; అవకాశం చిక్కినప్పుడు భారతదేశం గురించి చిన్నో చితకో గొప్పలు చెప్పుకొని వాళ్ళ మెప్పు చూరగొనే ప్రయత్నం చేయడం; లేదంటే భారతదేశాన్ని తిట్టైనా వాళ్లకి దగ్గర కావాలని ప్రయత్నం చేయడం.. వంటివి స్పష్టంగా గమనిస్తాము. ఒక భారతీయ యువకుడు ఒక నల్లజాతి యువతిని ‘date’ చేయటం అనేది ఒక దిగజారుడు వ్యవహారంగా - నవ్వులపాలు చేసే విషయంగా భావిస్తారు (దీన్నే మన సినిమాల్లో కూడా చూపిస్తారు, అది చూసి మనం నవ్వేస్కుంటాం కూడా); ఇక ఒక భారతీయ యువతిగాని నల్ల జాతీయుడితో జత కట్టడం అనేది అసలే ఊహించలేము! దీనంతటినీ నేను అనుభవపూర్వకంగా చుసాను; చూసి.. బానిసత్వ ‘సౌఖ్యాన్ని’ వంట్లో నరనరాన్న సంతరించుకొని ఉన్న భారతీయులు జాతి జాతిగా Stockholm syndromeకి గురైపోయారా అని నా అంతరాలంలో నేను చాలా సార్లు  ప్రశ్నించుకున్నాను! నా ప్రశ్న సబబైనదే నని ఈ రోజుకీ నమ్ముతున్నాను. Globalization అంటే కేవలం తెల్లతోలు వ్యామోహమేనా? లేక వివక్ష అనేదాన్ని మనసు లోలోపల్నుండి, అది ఏ రూపంలో ఉన్నా కూడా, సమూలంగా తొలగించుకొని అన్ని జాతుల వాళ్ళనీ సహభ్రాతృత్వంతో సమానంగా చూడగలగడమా? ఒక జాతిని లోకువతో చూడటం ఎంత తప్పో, మరో జాతి మీద వ్యామోహం కలిగి ఉండటం కూడా అంతే తప్పు కదా? అసలు మనిషిని మనిషిగా చూడటం మానేసి ఈ జాతి ఆధారిత prejudiceలు ఏంటి? విశ్వమానవీయ భావాలనేవి ఎవరికి వాళ్ళు స్వయంకృషితో పెంపొందించుకోవల్సినవి అనుకోవడం చాల దురదృష్టం. ఇవి మనకి విద్యాబుద్ధులతో పాటే మన సమాజం నేర్పించి ఉండాల్సినవి. కాని మన పెంపకంలో మన ముందు తరం ఈ విషయాన్ని తగిన శ్రద్ధతో handle చేసింది అనిపించదు. అందుకనే IPL cricket cheerleaders అందరూ శ్వేతజాతీయులేయయినా, సిమెంటు కంపేనీ వాళ్ళు Build Beautiful అని perverse advertisements మన ముందుకి తెచ్చినా, fairness cream వాళ్లు తమ వికృత ప్రకటనలు మన మొహానికి రుద్దినా, మన కళ్ళెదురుగానే రైల్వే స్టేషన్లలో పట్టాల మీద మనిషి మలాన్ని ఉత్త చేతులతో ఎత్తి శుభ్రపరుస్తున్నా .. ఏది మనకి పెద్దగా అభ్యంతరకరంగా అనిపించవు. కాని శిలా శాసనాల మీద రాసిన కథల్నీ, క్రతువుల్ని, దేవుళ్ళ చరిత్రలనీ ఏమైనా అనే సాహసం ఎవరైనా చేస్తే మాత్రం క్షణం సహించము! ఏదేమైనా Status quoని కళ్ళు మూసుకొని accept చేయడం, వ్యాప్తిలో ఉన్న భావజాలాలను ప్రశ్నించకుండా ముందుకు కొనసాగటం అనేవి ముందు తరంవాళ్ళు మనకి మంచిగా నూరిపోసారు. మనలో చాలా మంది ఆలోచనలు మన కుటుంబాలకు, కుటుంబ గౌరవాలకూ పరిమితాలు అయిపోయేలాగా, ‘సమాజం, సామూహిక పురోగతి’ వంటి మాటలు పేద్ద out of syllabus jargon గా పరిగణించేలా మనల్ని తీర్చిదిద్దడం కూడా మన ముందుతరం తప్పిదమే నని నేను భావిస్తున్నాను. ఇదంతా చాలా దురదృష్టకరమని ప్రత్యేకించి చెప్పక్కర్లేదు. మనిషి తనని తన పుట్టుకకు కారణమైన కుటుంబంతో మాత్రమే identify చేసుకోక సమస్థ మానవ చరిత్రకి కొనసాగింపుగా చుసికొన్నట్టైతే చరిత్రలో అన్యాయానికి, వివక్షకి గురైన జాతులు లేదా వర్గాల పట్ల సహజమైన సానుభూతి కలుగుతుంది. ఈ సానుభూతి కలగడానికి ఒక ప్రత్యేక సామాజిక నేపథ్యం కలిగి ఉండవలసిన అవసరం కూడా లేదని నేను నమ్ముతాను. గతంలోని తప్పులన్నీ సమిష్టి తప్పిదాలే, గతంలోని గొప్పలన్నీ సమిష్టి గొప్పలే అన్నట్టు భావించి వర్తమానంలో సమసమాజస్థాపన అనేది మన ముందున్న కర్తవ్యంగా ముందుకి సాగిపోవాలి. దొంగతనం, హింస వంటి వాటిలానే వివక్ష అనేది కూడా మెదడులో కలిగే ఒక మలినమైన ఆలోచనయనీ - అప్రయత్నంగానైనా అలాంటి ఆలోచన మెదడులో కలిగితే దాన్ని psychosis(మానసిక రుగ్మత)గా పరిగణించి ఆ మనిషికి వైద్య సహాయం అందించే ఏర్పాట్లు చేసే స్థాయికి మానవ సమాజాలు ఎదగాలి. ఎలాంటి సామాజిక అంశమైనా గాని.. ‘Neutrality’ దెబ్బతింటున్నదన్న ప్రతిసారీ ఇంట్లో, ఇంటి బయటా కూడా బహిరంగంగా చర్చలు జరిగటం వంటివి చూసినప్పుడు పిల్లల్లో ఈ వివక్ష దోరణి బాల్య దశ నుండే క్రమంగా తొలగిపోతుంది. మన తరమైనా ఈ ప్రయత్నం చేస్తే రాబోయే తరాలు విశాల దృక్పథాన్ని కలిగివుండే అవకాశం ఉంది. వాస్తవానికి  దీనంతిటినీ ఆచరణలో పెట్టడానికి మనం ఎంతో దూరంలో ఉన్నాము అన్నది విదితమే. మనుషుల్లో వివక్షపూరిత భావాలను తొలగించే పనిని సమాజం మూకుమ్మడిగా పూనుకొని ప్రయత్నంగా నిర్వహించాలి. ఈ ప్రయత్నం మన చట్టాల్లో, చట్టాల నిర్వాహణల్లో, మన పాలకుల భాష్యాల్లో, ప్రభుత్వ పథకాల్లో, సాహిత్యంలో, సినిమాల్లో, అన్నిటినీ మించి విద్యా వ్యవస్థలో అడుగడుగునా గోచరించాలి. ప్రయత్నంగా శ్రమిస్తేగానీ ఈ జాఢ్యం మనల్ని వదిలిపోదు.

జంగల్ బుక్!

అడవి మొత్తం కబురు తిరుగుతుంది, ఇప్పుడే తెలిసింది!
చడ్డి వెస్కొని ఓ పువ్వు పూచింది!
పుట్టీ పుట్టగానే దాని బోసిమొల చూస్కొని ఆ చిన్ని గువ్వ సిగ్గుపడిపోయిందంట  .. 
గుడ్డు లోపల ఉన్నంత కాలం దానికి ఏ గొడవలేకుండా ఉండిందంట ..
అసలు ఎందుకు బయటకి ఎందుకొచ్చానబ్బా? అని ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయిందంట! 
అడవి మొత్తం కబురు తిరుగుతుంది, ఇప్పుడే తెలిసింది!
చడ్డి వెస్కొని ఓ పువ్వు పూచింది!



అదో.. ఈ మధ్యన 'జంగల్ బుక్' సినిమా రిలీజ్ అవుతుందనే సరికి నా మస్తిష్కంలో జ్ఞాపకాలు వెనక్కి పరిగెత్తాయి. నా గుండు మీద nostalgia చినుకులు ఒకటికి రెంటికి మూడిటికి అనంతం వర్షించి తడిసి ముద్దైపోయాను!

అయితే, మంచో చెడో, కాలంతో పాటు చాల విషయాలు తెలిసినైగా మరి. పాత విషయాలేవి అప్పుడు కనిపించినట్టు ఇప్పుడిక కనిపించవు. ఒక రెండేళ్ళ క్రితమే One piece లాంటి ఆనిమేలు (animés) కనుగొని, చూసి, తరించి, పరవశంతో మూర్చిల్లిపోతిని కాని అప్పటికీ తెలియలేదు నాకు నా బాల్యంలోని అత్యంత సుందర జ్ఞాపకాల్లో ఒకటైన 'జంగల్ బుక్' కూడా ఒక జపనీస్ ఆనిమే నే అని! ప్రతి కళాఖండానికి ఒక విధాత ఉంటాడని, ఈ కళాఖండం దర్శకుని పేరు ఫుమియో కురోకావ ఊహించితినా నేను? టైటిల్స్ లో ఆయన పేరు ప్రతిసారి ఎలా చూడకుండా దాటి వేసాను! జపనీస్ భాషలో 'ల' కి 'ర' కి వ్యత్యాసం ఉండదు. అందుకే ఆ భాషలో దీన్ని జంగురు బుక్కు షోనేన్ మోగురి అని పిలిచారు. ఓహ్ షోనేన్ అంటే ఏమిటనా? అవి జపాన్లో 'బాలురు కోసం' తయారుచేయబడే ఒక తరహ కార్టూన్ల పేరు.. ఇక్కడ షోనేన్ అంటే 'సాహస బాలుడు' అని చెప్పుకోవచ్చు. 

అంతేనా? షేర్ఖాన్ కి నేపధ్య స్వరం నానా పటేకర్ అందించాడంట, శీర్షిక గీతాన్ని సాక్షాత్తు గుల్జార్ రచించారంట!  ఇవే విషయాలు నాకా రోజు చెప్పుంటే ఏమనే వాన్నో నేను?

ఈ జీవితముందే జీవితము.. అదొక మహా చమత్కార వృత్తాకార చలనము! 

నే.. నే..

సరిగ్గా మనం పుట్టిన సమయాన్నే జన్మించాడో మనిషి

నాలానే .. 

             ఇదేమి? అదేమీ? వారెవరు? వీరెవరు? నాకెవరు? నీకెవరు? నేనెవరు?

                                                .. అని ప్రశ్నల మీద నడకలు నేర్చుకున్నాడు. 

మనిద్దరికంటే ముందరనే .. 

             ఈ ప్రపంచమొక గాజుమేడ అనీ  

                                               .. ఇక్కడి గోడలన్నీ పారదర్శకాలనీ తెలుసుకున్నాడు.

అందరిలానే .. 

             గతం బింగించే పాశం నొప్పిస్తున్నా, భవిష్యత్తు భయం పుట్టిస్తున్నా, 

                                               .. వర్తమానంలో ఊపిరి అందితే చాలనుకున్నాడు. 

నీలానే .. 

             సాహసం లేని మార్గం మీద మమకారం కలుగక, 

                                               ..  ఖర్జూరాలని వెతుక్కొంటూ కఠినమైన ఎడారి మార్గం పట్టాడు. 

అలానే ..  

             ఎడారి మార్గాన కనిపించిన ఒయాసిస్ మీద మనసు పారేసుకున్నాడు .. 

                                               .. పూజలు చేసాడు, మోకరిల్లాడు ..  కవితలు రాసాడు. 

ఇలానే .. 

            ఈ క్షణం ఇదే రీతిలో నిన్నూ నన్నూ  ఇరికించి ఇద్దరికీ అర్థంకాని కవితేదో రాస్తున్నాడు. 

కవికి విన్నపం

శోక కవిత్వం రాయమాకు కవి.. నియంత్రించుకో!
వీలయితే ఓ అనాథ కవితని చేరదీసి దాని ముఖానికి నవ్వు అద్ది మాకివ్వు.
ఎలానో చెప్తాము విను ..
కళ్ళు మూసుకొని ప్రేయసిని తలుచుకో,
హృదయంలో ఆమె బింబాన్ని నింపుకో. ఇప్పుడు చూడు!
మెదడులో, మనోవాక్కులో, కవిత్వంలో.. అందం తానంతట అదే పరవళ్ళు తొక్కుతుంది!

భయం వలదు కవి .. ప్రేయసి బింబం పూర్తిగా నీ సొంతం!
బింబాన్ని శోక కవిత్వంతో తడి చేయకు ..
ఊరికే గుండెని నలిపి బింబం పైన వేలిముద్రలు పడనీయకు!
దృష్టి మాత్రం బింబం మీద లగ్నం చేసి కవిత రాసి చూడు
మంచి మంచి పదాలు వాటికవే ద్రోల్లుకొంటు వచ్చి నవ్వుకుంటూ చేరతాయి..
ప్రయత్నించి చూడు ..

మమ్ము బాధించకు కవీ! విన్నవించుకుంటున్నాము ..
నువ్వేదో ప్రపంచ భారమంతా మోస్తునట్టు.. మాకు నీ మీద జాలి కలిగించాలని చూడకు!
నీకు మనసులో నొప్పి కలిగితే దాన్ని కడుపులోకి దిగమింగు!
మా మీద మాత్రం నీ శోకాన్ని కక్కకు!
నీ ప్రేయసి కోసం రాస్తున్నావనుకొని ఒక నాలుగు పంక్తులు రాసి ఇటు వదులు
ఆపై నీ బాధని నీలోనే అరిగిపోనివ్వు.

గుండెలనిండా ఊపిరి పీల్చుకొని వదులు, నిన్న రాత్రి కలని జ్ఞాపకం తెచ్చుకో,
నిజంతో పోల్చుకోకు! ఆ జ్ఞాపకమే నిజమనుకో ..
ప్రేయసి తన కళ్ళతో నిన్ను పిలిచిన వైనం ఓసారి గుర్తు తెచ్చుకో
అరెరే కవి! ఆ ఊహకే నీ పెదవి మీద నవ్వు మెరిసిందే!

అరే! సిగ్గు కూడా పడుతున్నావా కవీ? ఆహ! ముఖం అంతా వెలిగిపోతుందే!

ఆ వెలుగేదో మాకు కూడా పంచిపెట్టు కవీ
మెమెల్లరూ సుఖించెదము నిన్ను అశీర్వదించెదము!